Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio


HISTORIA - MĘCZENNICY HISZPAŃSCY


| Początki | Dobry Ojciec | Dobra Matka | Pierwsze misje | O. Damian | O. Mateo | O. Eustachio | Męczennicy hiszpańscy | Sercanie w Polsce |


Postacie Męczenników


O Męczennikach w mediach:

- Męczennicy Najświętszych Serc

- Męczeństwa w latach 30' w Hiszpanii

- Film po hiszpańsku

O. Teófilo (Benjamín) FERNÁNDEZ DE LEGARIA GONI

Proces diecezjalny zamknięto w Madrycie 21. grudnia 1951. Dokonano rewizji procesu i wydano dekret ważności 31. stycznia 1992.

Został zamęczony w El Escorial w dniu 11. sierpnia 1936 roku. Pochodził z Torralba del Río w prowincji Nawarra (Hiszpania), urodził się 5. lipca 1898 roku. Śluby zakonne złożył 1. września 1916 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w dniu 22. września 1923 roku w Santander. Ze względu na wielkie zdolności został wysłany na studia do Rzymu, gdzie osiągnął doktorat z teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w lipcu 1925 roku.

W wieku 28 lat, został wicerektorem uczelni w Madrycie. Dwa lata później był już Przełożonym, zajmując się na przemian duchową opieką nad Stowarzyszeniem Naukowym oraz Stowarzyszeniem Świętych Kosmy i Damiana. Jednocześnie uzyskał tytuł magistra sztuki na Uniwersytecie w Salamance.

Wyróżnił się w szczególny sposób, broniąc praw Kościoła katolickiego w okresie trwania Republiki Hiszpańskiej. Promował Bractwo św. Izydora z Sewilli. W sierpniu 1935 roku został mianowany Przełożonym i Dyrektorem Seminarium Zgromadzenia Najświętszych Serc Jezusa i Maryi w El Escorial. Podczas swego krótkiego przełożeństwa pozostawił niezatarte wrażenie wśród kleryków. Jego kadencja w Seminarium była czasem szczególnej łaski. Swoją niesamowitą działalnością i niezwykłą gorliwością wzbudził u studentów szacunek i wielkie pragnienie zostania kapłanami.

Od początku zamieszek w czasie wojny domowej (lipiec 1936) przebywał w El Escorial z nauczycielami i młodymi klerykami. Przemienił dom w szpital polowy, w którym pełnił funkcję dyrektora; nauczyciele zaś i młodzież stali się pielęgniarzami. Kilka dni później, w obliczu zbliżającego się niebezpieczeństwa, przewiózł ciężarówkami nauczycieli i studentów do Madrytu. Sam pozostał, by pilnować domu wraz z czterema braćmi zakonnymi, będącymi w starszym już wieku. Trzy dni później przybył pewien ranny milicjant i rozpoznał o. Teofila, znając go z czasów, kiedy był jeszcze przełożonym kolegium w Madrycie, gdyż otrzymał od niego wtedy wiele przysług. Milicjant zadenuncjował go i domagał się, aby zniknął z domu. Jeszcze tej samej nocy wrócił z dwoma samochodami i podczas kolacji, którą o. Teofil jadł wspólnie z lekarzami i pielęgniarkami, wszedł z pistoletem w dłoni. Bez procesu zawiózł go na obrzeża El Escorial, trzy kilometry poza miasto, na miejsce o nazwie La Piedra del Mochuelo („Kamień Sowy”). Po czym, zostawiając zakonnikowi chwilę na modlitwę i napisanie kilku zdań do swojej matki, postrzelił go w plecy, gdy ten zmierzał pod ścianę. Jego ciało, wraz z ciałami trzech innych księży z El Escorial, których zmordowano kilka minut później, odnaleziono następnego dnia na tym samym miejscu. Został pochowany na cmentarzu w San Lorenzo de El Escorial. Miał 38 lat.


Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio
strona główna