Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio


DUCHOWOŚĆ - MIĘDZYNARODOWOŚĆ


| Poświęcenie Najświętszym Sercom | Eucharystia i Adoracja | Wspólnota | Międzynarodowość | Wynagrodzenie | Śluby zakonne |


Nasze Konstytucje kładą duży nacisk na uniwersalność naszej misji, to znaczy, że nasza misja "może się rozwijać we wszystkich kulturach, u duchu pierwszej intuicji naszego Założyciela, który pragnął nas widzieć - jako grupę misjonarzy, którzy powinni głosić Ewangelię na wsze strony" (Art. 60). W miarę jak świat staje się coraz bardziej globalną wioska, staramy się rozwijać tę wizję poprzez chęć służenia całemu Kościołowi. Pomaga w tym poczucie międzynarodowości. Konstytucje jasno żądają od nas, abyśmy wzrastali jako wspólnota międzynarodowa.

Oznacza to:
a) otwarcie na różne kultury
Otwarcie na różne kultury: historyczne i kulturowe korzenie Zgromadzenia są wyraźnie europejskie. Fakt ten wciąż wywiera duży wpływ na nasz sposób myślenia i bycia (nie tylko nasz, ale całego Kościoła Łacińskiego). Przez blisko dwieście lat dominowała w Zgromadzeniu kultura europejska - wpływ kultury nieeuropejskiej nie był zbyt duży. W miarę jak zaczyna się zmieniać oblicze naszego Zgromadzenia i coraz więcej młodych ludzi wstępuje do naszej wspólnoty, zwłaszcza młodych pochodzących z krajów Południa, zaczynamy sobie uświadamiać znaczenie mieszanki kultur. "Kiedy uczestniczymy w misji Zgromadzenia w krajach różnych od naszego, staramy się inkulturować w tym, co dotyczy naszego sposobu bycia i życia, jak również w naszym głoszeniu orędzia ewangelicznego" (Art. 62). Gdy nasz charyzmat jest coraz bardziej przeżywany w dialogu z innymi kulturami, odkrywamy jak całkowicie nowe wymiary jego bogactwa - ten charyzmat nie jest skostniały, jest on dynamiczny i otwarty na różnorodność wyrażania się. Duch międzynarodowości oznacza wzajemny szacunek, akceptację różnic i dialog na temat kulturowej różnorodności. Międzynarodowość to nie tylko wyzwanie - to prawdziwa wartość. Charakter międzynarodowy zakłada wyjście poza granice psychologiczne i niekiedy fizycznie, poza granice własnej kultury, własnego kraju i narodu. Oznacza on akceptację własnej kultury i dumę z niej, lecz również akceptację różnic, gotowość do zmiany w wyniku dialogu - a także gotowość do tego, by być częścią globalnej wioski Zgromadzenia i czuć się w niej jak w domu.

b) bogactwo wspólnoty międzynarodowej
Charakter międzynarodowy Zgromadzenia wymaga, abyśmy w coraz większej harmonii zbiorowo i indywidualnie żyli i pracowali na rzecz misji. Świat robi się coraz mniejszy, coraz bardziej jedni zależą od drugich i rośnie świadomość tego, że trzeba być solidarnym. Jesteśmy wezwani by być znakiem nowego społeczeństwa określanego raczej w kategoriach jedności, a nie współzawodnictwa społeczeństwa opartego nie na władzy politycznej, ale na solidarności ze słabymi - by być ludźmi, którzy chcą służyć, a nie dominować. Poprzez nasze wspólne życie możemy być prawdziwymi znakami i świadkami możliwości współpracy międzynarodowej między ludźmi i narodami. Możemy przemówić zgodnym głosem i pracować razem nad budowaniem lepszego świata. Jako wspólnota międzynarodowa możemy uderzyć w niesprawiedliwości tego świata... walczyć o prawa kobiet, przeciw rasizmowi, o prawo każdego człowieka do uczestniczenia w decyzjach, o prawo do poszanowania kultury, do podziału dóbr, itd. Również w Kościele doświadczenie wspólnot międzynarodowych może być cenne, ukazując, że różne kulturowo wyrazy naszej wiary, prowadzenie dialogu na temat różnic, szacunek dla rosnącej autonomii lokalnej itp. niekoniecznie są przeszkodą w misji Kościoła, - wręcz przeciwnie, mogą one wyrażać bogactwo płynące z różnorodności w Kościele, który ujawnia różne oblicza Chrystusa.

c) współpraca
Stać się międzynarodowym to naprawdę proces przemiany: wymaga on zaufania, wrażliwości, otwarcia na zmiany, dialogu, poczucia wzajemnej zależności - a to nie jest łatwe. Świadomie czy nie, każdy z nas ma jakieś uprzedzenia - trochę nacjonalizmu, nawet rasizmu, poczucie własnej wyższości kulturowej, klasowość itd., i oczywiście ze strony niektórych istnieje obawa o zmianę istniejącego stanu rzeczy oraz pewien opór, lecz musimy być wystarczająco wielkoduszni, aby pozostawić to wszystko za nami i być wystarczająco pokornymi, abyśmy się uczyli jedni od drugich oraz pomagali sobie nawzajem. "Nie ma wśród was ani Żydów ani Greków, ani niewolników, ani ludzi wolnych, ani mężczyzn, ani kobiet. Wszyscy są jednym w Jezusie Chrystusie" (Gal 3,28).

Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio


Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio


Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio


Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio



Zakonnicy Najświętszych Serc Jezusa i Maryji Ojcowie Sercanie Warszawa Łomianki Rolnicza Wrocław Snopkowa Polanica Damian de Veuster Polanica Mielnik Wiedeń Kempten Norwegia Mateo Eustachio
strona główna